fbpx

“Ik kan het niet geloven! Ik geloof niet dat de regering ons zo voor de gek houdt. En alle landen in de wereld promoten allemaal het vaccin om het virus uit te bannen! Ik geloof niet dat alle regeringen moedwillig iedereen een spuitje wil geven dat niet goed is. Nee mam ik geloof niet wat papa en jij geloven!!!” Boos verteld ze me dat ze zo’n last heeft van ons. Wij zorgen voor verdeeldheid in de familie! Wij zijn de complotdenkers, de wappies. “Ja mam, jullie zijn echt in de minderheid.”

Ik ben in shock, dat ze zo vertrouwd op de regering. Ze zegt het letterlijk. “ik vertrouw op de regering die ons door deze ‘pandemie’ leidt.”ZE KAN NIET GELOVEN DAT DE REGERINGEN WERELDWIJD HET NIET GOED MET ONS VOOR HEBBEN. (En lieve lezer dat is ook echt niet te vatten…. echt niet!).

Ze geloofd echt dat er een pandemie heerst en dat de regering van alles doet om het niet te laten escaleren. “Kijk maar naar het nieuws en wat Rutte doet om ons te beschermen. Kijk maar naar de website van de RIVM.”

Wat ze wil is weer contact met iedereen. Ze vind het zo erg dat ze door het coronavirus tegen haar natuur in moet leven. Ze heeft er zo een last van. Terwijl ze dit zegt komen de tranen. Het verdriet om de maatregelen. De verdeeldheid die er in families en vrienden is gekomen.

“En ik ben sterk genoeg om het vaccin aan te kunnen!” roept ze me stoer toe. “Want door het vaccin te nemen kunnen we weer verder met ons leven en kan alles weer normaal worden…..En de rest neemt ook het vaccin.”

En toch. wij komen gewoon te samen met feestdagen en knuffelen elkaar. Soms doet iemand niet mee maar laat dan weten waarom. Prima. Zo navigeren wij als familie door deze crisis heen. Als ze maar komen en ik ze mag knuffelen is voor mij al heel veel gewonnen.

       Elk moment dat er geen angst is en we onze natuurlijke behoefte eren, is liefde en verbondenheid de energie die neervalt in ons huis.

Maar nu komt het vaccin steeds dichterbij en ben ik ongerust dat mijn kinderen het vaccin gaan nemen.
En ik kan met eer en geweten zeggen, met alles dat ik nu weet na uren, dagen, weken, maanden (en op andere gebieden jaren) onderzoek: deze ongerustheid is reëel. 

Dit gesprek is niet leuk, verre van dat. Ik heb het tot nu toe vermeden. Maar het is er uiteindelijk toch van gekomen. 
Ze is me zo dierbaar en ik wil als moeder haar beschermen tegen de gevolgen van het nemen van het vaccin. Het vaccin is mijn grens. Kom niet aan mijn kinderen, ook al zijn ze volwassen. Ook al zeggen ze allemaal tegen mij dat ze zelf over hun leven beslissen. Alle kinderen hebben dat tot nu toe tegen me gezegd als ik iets van mijn eigen ideeën losliet. En ja, ik laat ze, maar ik spreek ook mijn waarheid uit.

En nu is dan het moment dat ik persoonlijk met haar praat over het taboe onderwerp: neem jij het vaccin of niet?

“Heb je je er al eens in verdiept wat er in het vaccin zit en wat het lichamelijk en geestelijk met je doet?
Heb je al eens verder gekeken dan wat er op de gewone media verteld wordt over het corona virus?”
Nee, zegt ze eerlijk. 

Onze lichamen zijn tot stilstand gekomen. We zitten allebei in een emotionele golf. Ik kan mijn tranen niet meer bedwingen. Ik wil haar zo beschermen. Ze heeft ook nog een wens om kinderen te krijgen. Het voelt alsof ik ook opkom voor het kind of die kinderen die in de nabije toekomst geboren willen worden. Mama Beer is vrij.

Uit het niets komt een stem die haar toespreekt op haar fysieke gesteldheid. In het vuur van de strijd hoor ik mezelf zeggen: “en je hebt al zoveel last van je lichamelijke dingetjes en dan laat je iets in je lichaam spuiten waar je nu nog niet de gevolgen van kan weten.”

En hoewel het echt niet leuk is om dit gezegd te hebben heeft het wel een gevolg. Deze zin komt binnen. Dit raakt iets en ze ‘breekt’. Zachtjes komen we weer met ons hart tot elkaar. Dan doet ze me een belofte: “ik beloof dat ik het vaccin in 2021 niet ga nemen en ik ga kijken wat het vaccin bij mensen gaat doen”.

Pfff er is tijd gerekt. Zucht. Ik kan het haast niet geloven maar ben hier zo blij mee. Dit is een cadeau.

Als ik weer naar huis rijdt dank ik haar stilletjes; dank je lieve dochter dat je jezelf de tijd geeft. En dat je zo moedig bent om dit taboe onderwerp te bespreken met me. Voor jou ook niet makkelijk. Je hoeft mij niet te geloven maar fijn dat je jezelf de kans (tijd dus) geeft om te ontdekken wat het vaccin werkelijk doet. En of de regering te vertrouwen is om jouw lichaam, jouw toekomst te bepalen.

We zitten in een hele grote transformatie waar dat wat niet klopt aan het licht komt. En uit eigen ervaring weet ik dat wakker worden en zien wat er werkelijk nu gebeurt echt niet makkelijk is.

Ik deel hier een filmpje van Pierre Capel ‘De olifant in een porseleinen kast’. Er zijn veel goeie filmpjes op you tube te vinden waarin deskundigen een ander geluid laten horen. Dhr. Capel is emeritus hoogleraar Experimentele Immunologie aan de Universiteit Utrecht. Hij studeerde Biochemie aan de Faculteit Wiskunde en Natuurkunde van de Universiteit van Amsterdam. De afgelopen jaren bestudeerde hij de biochemische achtergrond van sport, yoga en meditatie. Hij heeft zich verdiept in de kwantum mechanica. Als zo iemand mij informatie geeft dan komt het bij me binnen. In het filmpje laat hij zien wat de bijwerkingen tot nu toe zijn van het corona vaccin aan de hand van een officiële engelse site van de Britse overheid. Het is dus open en bloot te zien op het web. Verder verteld hij wat het verschil is tussen een klassieke vaccin en het corona vaccin, wat een zgn genetisch modificatie vaccin heet. Ja lieve lezer, het is allemaal op het web te vinden. 

info@kittyvromen.nl
0031 (0)475 210463

© 2020 Kitty Vromen 

Website, hosting & WordPress Onderhoud in samenwerking met Sitefly