fbpx

Zinvol rouwen Retraite ervaringen
Periode 2017-2018

 

Rouw Retraite 11-13 september 2018
Ik geloofde wel dat mijn dochter Shirley er nog is, maar ik twijfelde. 
Iedereen om me heen leek haar te voelen, maar ik niet. Dat deed me zoveel pijn en omdat ik haar zoveel mis. Vorig jaar heb ik mijn dochter verloren. Via via kwam ik op Kitty’s facebook pagina terecht en toen reageerde Kitty in messenger met: “oh mama van Shirley!” Dit was zowel voor Kitty als voor mij meteen bijzonder. Het bleek dat Kitty en Shirley facebook vrienden waren en af en toe contact met elkaar gehad hadden ivm de ziekte van Shirley. Ik zag het als een teken dat ik met Kitty mocht gaan werken.
Ik vond het heel fijn om als moeder met een overleden kind met Kitty te kunnen praten en mijn ervaring te kunnen delen. Ik wist dat zij, omdat zij ook haar kind verloren heeft, zeker zou moeten begrijpen. En dat was ook zo. Ik voelde me gezien in mijn verhaal. Bij Kitty was niets geks. En dit luchtte me op. Dat kan ik niet met iedereen bespreken. 

Marion van Lomwel (61 jaar), moeder van Shirley

Lees hier het hele verslag van Marion

Ik geloofde wel dat mijn dochter Shirley er nog is, maar ik twijfelde.
Iedereen om me heen leek haar te voelen, maar ik niet. Dat deed me zoveel pijn en omdat ik haar zoveel mis. 

Vorig jaar heb ik mijn dochter verloren. Via via kwam ik op Kitty’s facebook pagina terecht en toen reageerde Kitty in messenger met: “oh mama van Shirley!” Dit was zowel voor Kitty als voor mij meteen bijzonder. Het bleek dat Kitty en Shirley facebook vrienden waren en af en toe contact met elkaar gehad hadden ivm de ziekte van Shirley. Ik zag het als een teken dat ik met Kitty mocht gaan werken.

Ik vond het heel fijn om als moeder met een overleden kind met Kitty te kunnen praten en mijn ervaring te kunnen delen. Ik wist dat zij, omdat zij ook haar kind verloren heeft, zeker zou moeten begrijpen. En dat was ook zo. Ik voelde me gezien in mijn verhaal. Bij Kitty was niets geks. En dit luchtte me op. Dat kan ik niet met iedereen bespreken. 

Ik kwam met mijn grootste pijn naar deze retraite: dat ik Shirley niet meer kon voelen.
Ik verlangde er zo naar om een seintje van Shirley te krijgen en Kitty en ik hebben het uitgebreid gehad over tekens ontvangen. Ik kwam erachter dat ik wel zeker tekens ontvangen heb in de afgelopen tijd en tijdens de retraite had ik veel steun aan een bepaalde kaartenset die in het huisje lag. Een kaartenset die helpt om contact te krijgen met je overleden dierbare. Op een gegeven moment trok ik een kaart waarop stond: ‘ik zie alles nu vanuit een heel ander perspectief’, die kaart raakte me enorm… Ik kreeg gelijk kippenvel. Een teken dat ik erop mag vertrouwen dat de boodschap die ik krijg echt is.

Ik nam ook een andere grote pijn mee naar deze retraite. Dat Shirley zonder mij gestorven was. Ik was er niet bij. Maar door een schrijfoefening: ‘schrijf een sprookje van jou en Shirley als zieltjes voordat jullie beiden incarneerden’ werd ik enorm geraakt door wat ik schreef. Niet zozeer tijdens het schrijven, maar toen ik het voor ging lezen aan Kitty. Zij heeft veel aandacht voor mijn gevoel, en dat mocht er toen helemaal zijn. Ik kreeg ineens het inzicht dat ze hier misschien bewust voor heeft gekozen omdat ze anders geen afscheid van me kon nemen. Het raakte me…en dit werkt nu nog in me door.

Ook kwam ik erachter dat de beschuldigingen die ik al een tijd lang aan het maken was naar mijn schoonzoon, werkelijk over mezelf gingen. Het was moeilijk om toe te geven dat ik zelf mezelf elke keer op de achtergrond schuif en niet voor mezelf opkom. Voor wat ik wil. Dat is zo’n oud patroon en hier ben ik na de retraite meer bewust mee aan de slag gegaan. Mijn grote conflict met mijn schoonzoon is nu beduidend minder en hierdoor kan ik ook een stuk van de zorg voor mijn kleinzoon op me nemen en dat doe ik heel graag! Hij is toch de zoon van Shirley!

De meeste oefeningen die we samen deden vond ik interessant, maar om eerlijk te zijn gaat mijn aandacht niet zo uit naar familieopstellingen en EFT, daar voelde ik weerstand naar. Toch heeft Kitty genoeg ervaring en kennis om mij te begeleiden op een meer speelse manier. Als een groot onderzoek om situaties van een andere kant te bekijken. Mijn grenzen werden door haar gerespecteerd en hierdoor kon ik me veilig bij haar voelen om alles te uiten wat ik wilde. 

Ik heb dankzij Kitty geleerd hoe belangrijk het is om dingen meer los te laten en dat zolang ik iets vasthou, ik daarmee ook iets in stand houd. Ik denk er nu veel over na wat het voor mij betekent om iets los te laten. Ik zie wel dat ik door los te laten meer energie krijg en minder pieker. Ik leerde dat dit niet gaat door veel na te denken, maar door creatief bezig te zijn: door met mijn hobby als fotograaf bezig te zijn, door te tekenen, in de natuur met de hond te zijn. Door te schrijven en te tekenen voel ik dat mijn relatie met Shirley gewoon doorgaat. Als ik daarmee bezig ben, voel ik me even samen met haar. En ik heb nu ook nog meer ideeën hoe ik dit kan uitwerken.

Ik heb dankzij deze retraite meer lucht gekregen in het idee dat haar dood onderdeel was van haar zielsplan, maar ook de mijne. Dat dit de bedoeling was. Dat dit is wat we ooit samen afgesproken hebben en dat Shirley er nog wel degelijk is, (alleen fysiek niet)
In deze gedachte heeft Kitty mij gesterkt. Minder fijn vond ik het om ’s avonds alleen te zijn zonder telefoon enz. Vooral als het donker was kom je jezelf tegen. Gelukkig heb ik ook ’s avonds aan mijn tekening over Shirley en mij kunnen werken, en had ik mijn eigen muziek bij me.
Ook zie ik nu in hoe belangrijk de natuur is in mijn leven om als medicijn te gebruiken. Ik deed dit al veel, maar nu doe ik het meer omdat ik weet dat het me helpt. Dat ik dan meer in het moment ben. Dan krijg ik mijn gedachten rustig en voel ik me veel beter.

Ik zie dat mijn volgende stap wel is dat ik mijn emoties meer leer toe laten. Ik stopte ze altijd weg door mezelf af te leiden door bijvoorbeeld meer te willen zorgen voor anderen en met andermans leven bezig te willen zijn. En niet met de mijne. Ik vind het nog steeds moeilijk, maar alle keren dat het lukt zie ik als een succes.

Een verschil tussen losse sessies bij een psycholoog/therapeut met een retraite is dat je echt dagen achter elkaar bezig bent en weg bent uit je vertrouwde omgeving met alle prikkels die je hele dag door hebt. Omdat het vrij zonnig was, heb ik me ook prima in de vrije tijd kunnen vermaken. Omdat ik het toch wat gek vind om alleen te wandelen heb ik een van de honden van Kitty meegekregen tijdens de wandeling. Ik ben wel benieuwd hoe het zou zijn met regen en storm, dat zou weer een hele andere retraite geven.

Het huisje voelde als een warm bad. Tot slot wil ik nog zeggen dat de verzorging helemaal top was. Heb mijn ogen uitgekeken in mijn huisje, zo mooi compleet met een houtkacheltje, heerlijk bed, buiten super terrasje en heerlijk gegeten. Een groot compliment voor Hans die hier veel werk aan heeft gehad (petje af) het voelde als een warm bad.

 

 

(…) “Ik zat vast, ik kon geen kant meer uit. Het voelde alsof ik een rups was en in een cocon zat. Toch wist ik dat er iets moois op mij te wachten stond, maar ik wist niet hoe ik eruit kon komen. Het voelde alsof ik dood was. De zin van het leven was weg, mijn contact met mezelf was weg, het contact met de geestelijke wereld was weg; mijn contact met álles was weg. Het enige dat ik nog voelde was een levenloosheid en woede. Een intense woede.”

 

Jeannine van den Kieboom, intensieve begeleiding zinvol rouwen in een periode van 2 maanden

atalantabloem.nl

Lees meer over Jeannine's ervaring

Jeaninne:
“Het voelde alsof ik een rups was en in een cocon zat. Ik zat vast, ik kon geen kant meer uit. Toch wist ik dat er iets moois op mij te wachten stond, maar ik wist niet hoe ik eruit kon komen. Het voelde alsof ik dood was. De zin van het leven was weg, mijn contact met mezelf was weg, het contact met de geestelijke wereld was weg; mijn contact met álles was weg. Het enige dat ik nog voelde was een levenloosheid en woede. Een intense woede.

In die dood en in die woede, wist ik niet hoe ik verder kon gaan. Ik wist dat ik het uitbreken uit de cocon zelf moest doen, maar ik wist ook dat ik daar begeleiding bij nodig had. Dit zou het aller moeilijkste stukje zijn waar ik toen nog tegen aan hikte. Kitty heeft me hierbij geholpen met het Zinvol Rouwen programma.

Ik voel weer hoe ik de vlinder kan zijn om te kunnen vliegen. Om alles weer te herontdekken, om alles weer aan te mogen raken.

Ik geef mezelf en mijn leven nu een 9, wat voor het traject een 1 was!

Hoe begon het allemaal?
Ik verloor mijn moeder en mijn zus vlak na elkaar. Ik had met beiden geen goede relatie en werd door anderen buiten het overlijden en de begrafenis gehouden. Ik wist niet eens dat mijn moeder gestorven was, maar ik moest er zelf de volgende dag achter komen omdat ik voelde dat er iets aan de hand was. Aan de telefoon liet de verpleegster weten dat mijn moeder altijd had gezegd dat ze maar één dochter had. Ik verloor mijn moeder dus in dat ene telefoontje twee keer achter elkaar. Eerst omdat ze mij niet had erkend en ten tweede omdat ze was gestorven.

Niet gauw daarna bleek mijn zus ernstig ziek te zijn en stierf ook zij. Ik ben een medium en de

geestenwereld was voor mij altijd een fijne plek om naar toe te gaan, maar sinds mijn moeder en mijn zus daar zaten, bleef ik er liever ver vandaan. Ik keek wel uit! Mijn contact met de spiritwereld verdween.

Door dit alles kon ik er niet meer voor mijn man en kinderen zijn. Ik denk, dat als ik dit traject niet aan mezelf had gegeven, dat mijn man me binnen een jaar verlaten had. Hij kon niets met mijn verhalen en hij wist echt niet hoe hij er voor mij kon zijn. En dat begrijp ik. Ik was ook echt niet de makkelijkste!

Ik miste de spiritwereld. Die wereld hoort bij mij! Bij Kitty leerde ik mijn hard geworden verbinding met de spiritwereld weer zacht te maken. Maar daarvoor moest ik de verbinding met mijn moeder en mijn zus zachter maken, om weer open in de spiritwereld te kunnen staan.

Dankzij familieopstellingen met Kitty, kon ik weer mijn moeder en mijn zus in de ogen aankijken. Ook al was er geen goed afscheid op aarde en stroomde er geen liefde tussen mijn moeder en mij en mijn zus en mij, toch transformeerde mijn gevoel naar hen in dit traject. Waar eerst woede was, kwam ineens onvoorwaardelijke liefde en vergeving.

Ik had nooit gedacht dat ik dit kon.
Maar dankzij Kitty’s tools is het toch gelukt!
Ik leerde hoe ik de boosheid er kon laten zijn, waardoor het uit zichzelf kon oplossen. Het was zeker heftig op momenten, maar ik ben er door heen gekomen! Ik ben zo bezeten geweest van mijn eigen onbegrip, van boosheid, van verdriet, en door onze opstelling is het gedraaid in liefde. Dat kwam uit mijn tenen! En dat had ik nooit verwacht van mezelf dat ik dit ooit nog zou kunnen.

Waarna ik ook al vrij snel weer mijn intuïtieve stem hoorde en mijn contact met de geestelijke wereld weer aanwezig was.  Zacht en open…

Ik wenste aan het begin dat mijn wijze van communiceren ook sterker konden worden, want ik voelde me zo gesloten naar alles en iedereen! Maar nu durf ik mezelf beter uit te spreken, ben ik zachter geworden in mijn communicatie, opener, eerlijker en ook lichter. Mijn kinderen merken het, mijn man merkt het en zelfs op het werk merken ze het! Ook daar durf ik me meer uit te spreken.

De relatie met mijn kinderen is ook veel beter geworden. Ik kan er weer zijn voor hen!

Naast mijn woede, zat ik ook veel met schuld om mijn gedrag als moeder naar mijn kinderen toe in het verleden, maar ik heb kunnen zien dat ik er alles aan gedaan heb om een goede moeder te zijn. Ik heb het grotere plaatje gezien. Ik heb mezelf kunnen vergeven en kunnen zien dat ze er als mooie, sterke kinderen uit gekomen zijn.

Laatst heb ik zelfs een heerlijk, open gesprek met mijn dochter gehad waarin we als twee volwassenen konden spreken over wat we hebben meegemaakt als familie. Zonder boos op elkaar te worden, konden we naar elkaars verhalen luisteren. Dit was zo bijzonder! We hebben ook erg gelachen met elkaar!

Mijn relatie met iedereen is er beter op geworden. Ook met mijn overleden moeder en mijn overleden zus. Ik ben dichter tot hen komen te staan.

Ik heb een nieuw levensdoel gekregen, ik heb er weer zin in! Ik voel weer inspiratie en ik ervaar weer nieuwsgierigheid. Ik zie en ik voel dat ik weer op mijn eigen pad zit en het voelt stevig en krachtig aan. Het leven is leuk.

En dit heeft allemaal vrij snel plaatsgevonden! Zonder Kitty’s tools had ik het echt niet gekund. Ik kon het niet alleen!
Kitty haalde het onbewuste naar boven, alles waar ik niet bij kon, waardoor ik, eenmaal aan de oppervlakte, er wél iets mee kon.
Vanaf het moment dat ik dacht: ‘het gaat niet goed met mij, ik heb hulp nodig!’ ben ik gaan zoeken naar iemand die me kon begeleiden. Ik kon mezelf niet meer herpakken, ik kon zelf niet uit de boosheid komen, ik had daarvoor iemand nodig! Maar ja, vindt maar eens iemand als je al een hele ervarings- en ontwikkelingsbagage bij je hebt. Wie zit er nog in dezelfde trilling als jij? Met wie kon ik matchen?

In ruim twee maanden tijd heb ik deze transformatie onder begeleiding van Kitty doorgemaakt. Ik had niets kunnen missen. Ik voel dat ik krachtig genoeg ben om verder te gaan!”

Jeannine van den Kieboom

Het was een geweldige ervaring om zo’n zwaar gevoel wat zichtbaar was om te vormen naar een nieuwe ervaring van lichtheid en verbinding met mezelf.
Kitty heeft het vermogen om heel fijn af te stemmen op de energie en de thema’s die het meeste aandacht vragen. Vooral door er samen open in te gaan kwamen er zeer bijzondere en verrassende wendingen in de opstelling. Het voelde voor mij als een liefdevolle co-creatie! Het fijne van de sessies bij Kitty is dat het gaat over voelen!
Niet teveel praten maar wel stem geven aan je gevoelens. Door deze sessies kon ik de rest van de dag ook goed bij het voelen blijven en het denken achterwege laten. Daar hielp het fietsen, relaxen, de rust van het Limburgse landschap en de luxe van dit alles ook aan mee. O.a. ook door bijvoorbeeld even over de grens van een heerlijk Italiaanse lunch te genieten. Het waren drie bijzondere sessies die voor mij krachtig, diepgaand, helder en licht waren en ik heb er een bijzonder fijn gevoel van binnen aan over gehouden. De ruimte die ik voel bij Kitty, haar aandacht en intuïtie, de interventies in combinatie met opstellingen, stemwerk werken voor mij zeer krachtig en tegelijkertijd was er bij mij ook veel lichtheid. Het voelde als goud! Deze drie dagen en sessies helemaal voor mezelf voelde aan als een luxe minvakantie die ik mezelf gunde en waarvan ik vooral genoten heb. 

Anke uit Den Haag, 57 jaar

Ik ontvang graag inspirerende blogs en tips bij het transformeren tijdens de reis van je boek.

Je bent succesvol ingeschreven.