fbpx

Een transformerend boek schrijven is zo anders als in je dagboek schrijven.
In een dagboek weet je dat jij de enige bent voor wie het bedoeld is.
Wat een vrijheid is dit! Je mag er alles in kwijt!
Alle stemmen in jou mogen aan het woord komen en in letters op papier gaan dansen. 

Maar let op! Er is ook een stem in jou die meteen komt als je een BOEK wilt schrijven.
En die mag er zijn, maar mag je niet beletten om te schrijven en je boek uit te geven. 

Bij een boek schrijven komt de innerlijke criticus al heel snel om de hoek kijken.
Zelfs nog voordat je überhaupt gaat schrijven in je boek.

Ook een vorm van sociale beleefdheid komt dan om de hoek kijken.
Bij sommige mensen is die zo sterk dat ze niet aan schrijven toekomen. 
‘Wie zit er nu te wachten op mijn verhaal’ fluistert een stem in je oor.
En geeft je als advies om jouw verhaal maar voor jezelf te houden.

En toch… juist het dagboek schrijven gaan jou helpen om een transformerend boek te schrijven!
Omdat je er heel persoonlijk in schrijft.

Mensen die heel persoonlijk schrijven.
Het raakt me elke keer.

Ze laten hun kwetsbaarheid zien.
Ze zijn moedig omdat ze afdalen naar de diepere lagen van hun menszijn.
En dat doe je ook als je in je dagboek schrijft.
En zelfs dat mag in het boek. Daar mogen we meer van hebben.
Misschien ben jij wel degene die haar diepe zielenroerselen op papier zet? 


MIJN GROTE VOORBEELD tijdens het schrijven van mijn boek Zinvol rouwen.
Tijdens het schrijven van het boek Zinvol rouwen is Etty Hillesum met haar boek ‘Het verstoorde leven’ mijn grote voorbeeld geweest.
Ze schreef in haar dagboek over haar innerlijk leven zonder rem.
Maar ze had wel een voordeel.
Zij wist namelijk niet dat het in boekvorm zou gaan verschijnen!
Daarom is ze mijn grote voorbeeld. Want ze wist het niet en daarom schreef ze gruwelijk mooi eerlijk.
En is juist hierdoor mijn grote voorbeeld. 

Tussen maart 1941 en september 1943 schreef ze vrijwel onafgebroken aan haar dagboek, en leverde ze een constant gevecht om haar evenwicht te bewaren en niet te verzinken in haat tegen de nazi’s die op haar ondergang uit waren en op die van haar hele volk.

Ze is in Auschwitz overleden en erna hebben mensen haar dagboeken gevonden en er een boek van gemaakt. Meerdere zelfs!
Zij is in haar boeken wonderbaarlijk eerlijk. In alles, in haar diepere geloof in God, in haar relatie met een oudere man, met haar strubbelingen in haar binnenste.

Als Joodse jonge vrouw geeft ze ons een inkijk in haar binnenste tijdens oorlogstijd.
Ze nam met een microscoop haar innerlijke leven waar. Haar wijsheid was groot.
Is groot. En dat kunnen wij nu herkennen. Die diepe wijsheid staat namelijk in haar boek. Ook als is ze zelf niet meer in het leven op aarde. Dit is wel een hele grote nalatenschap van haar aan mij. Dank je wel Etty!

Sommige zinnen zijn gewoon pareltjes. 
En daarom is het boek nu nog een grote inspiratiebron voor velen.

 

Een zin die ik geweldig vind is en die helemaal slaat op het transformerend schrijven. 

                     “Men moet veel in zich uitrukken en uitroeien, zodat er een ongedeelde wijde ruimte vrijkomt voor de grote gevoelens en verbondenheden in hun afgerond geheel, zonder dat die steeds doorkruist worden door reactietjes van lagere orde.”

 

Etty Hillesum (het verstoorde leven)


HAAR MANIER VAN SCHRIJVEN INSPIREERDE MIJ OM OOK diep in mijn binnenste de verhalen naar boven te halen.
Ik hoefde soms maar een paar zinnen uit haar boek te lezen om weer in mijn eigen schrijfmodus te komen die me hielp om eerlijk te schrijven. Wat was dat heerlijk, die schrijfmodus maakte dat ik zonder rem kon schrijven.

TIP
Wie is jouw voorbeeld in schrijven?

Haal dat boek erbij en leg het bij je.
Je zult zien dat het je gaat helpen om zo eerlijk al mogelijk te schrijven.

Succes!

Note: op 15 oktober 2020 is deze blog geactualiseerd. 

 

info@kittyvromen.nl
0031 (0)475 210463

© 2020 Kitty Vromen 

Website, hosting & WordPress Onderhoud in samenwerking met Sitefly