fbpx

Het begon al in 2020, maar in 2021 kroop ik in het donkere hol.
Ik zoek naar een reden waarom.
Het klopt gewoon niet.

Ik voel me gevangen in het corona verhaal en ga op zoek naar wat wel waar is. Een andere waarheid.
En daarom  duik ik onder in het hol en luister, kijk en bezin me op wat ik hoor, zie en lees.

En ik ontwaak uit mijn onschuldige slaap.
Ik zie en lees wat er niet verteld wordt door de reguliere media: het journaal, de kranten, de talkshows op tv.
Over de werkelijke statistieken van corona. Ik hoor andere verhalen over mondkapjes. Over hoe schadelijk die voor ons zijn en ons totaal niet beschermen.
En over hoe schadelijk het vaccin is, over mensen die er ziek en zelfs dood aan gaan.
En, wat ik persoonlijk heel erg vind: er onvruchtbaar van kunnen worden.. 

En hoe De Jonge en Rutte het vaccin promoten. Natuurlijk ook Bill Gates. Ik begin ze te zien als  wolven in schaapskleren.
Eigenlijk kan ik niet meer naar ze kijken zonder de consequenties van mijn gedachten over hen: gevoelens van afschuw. 
Een bekende Engels arts Dr Vernon Coleman verteld dat mensen die dit pfizer vaccin aan anderen geven verantwoordelijk kunnen worden gesteld aan massamoord.
Hij laat via een filmpje zien hoe wanhopig hij is dat dit zomaar kan gebeuren. En niet stopt. Dat dit gewoon kan anno 2021. Hij heeft zich er ECHT in verdiept. Het raakte me diep, juist door dat wat hij niet zegt: zijn lichaam laat het hele verhaal zien. Zijn toon, zijn stiltes, zijn hoofd dat schudt. Zijn lichaam dat krom gaat. Zijn snik. Zijn buiging naar beneden. Zijn schokkende lichaam. Zijn wanhoop. En dan zijn laatste snikken.Zijn laatste woorden. Bam, die raken me echt. En nog. Ja ik voel dit soms ook lieve meneer Coleman. Zo voelt dat. Die wanhoop. Het ongeloof, het hoe kan dit anno 2021 gebeuren vraag ik me geregeld af.

Ik zit midden in het verhaal.
Ik zit midden in het verhaal.
Ik zit midden in het verhaal.
Ik surf mee met het onderzoek van een ander.
En ga dieper het hol in.

HET GROTERE PLAATJE IN BEELD
Ik kijk naar  interviews die mij het grotere plaatje in beeld brengen. Ik kijk naar mensen die verstand hebben van vaccins. Die verstand hebben van cijfers van corona en pCR testen. Dat is nooit mijn onderzoek geweest in het leven dus surf ik even mee op hun kennis.
In deze onderzoekstijd ga ik over grenzen heen. Ik krijg een totaal ander beeld van Donald Trump. Waar ik hem eerst als een gek zag, ga ik hem zien als ‘redder’, bovenal een goed man die het kindermisbruik en kinderhandel echt is gaan aanpakken. En veel meer goeds heeft gedaan. Dit heb ik echt nooit gehoord of gelezen.
Je hoeft me echt niet geloven, de eerste keer dat ik dit hoorde geloofde ik het ook niet. Maar het zorgde er toentertijd wel voor dat ik zelf op onderzoek ging. Ja, nu ik terugkijk zie ik dat dit de trigger was waarom ik in het hol ging en andere verhalen tegen kwam.

Ik kijk films over the Great Reset. Over de Val van de Cabal. Over de rol van de farmaceutische industrie. Ik kijk naar de film Thrive 1. Al jaren geleden wist ik van deze film, maar ik had nooit eerder de behoefte om hem te zien. Deze film laat ook zien aan de hand van follow the money wie de touwtjes wereldwijd in handen hebben. Weer word ik geconfronteerd met het banksysteem.

En het lijkt alsof ik het nu pas kan zien. 

Ja, anno 2021 gaan mijn ogen open.
Ik wist dit niet.
Echt niet. 

Ik word meegezogen in een wereld die er al jaren is. Maar nu in deze extreme tijd kom ik er niet onderuit. Het gevoel ‘dat kan toch niet waar zijn’, het ongeloof blijft. Dit ongeloof is in de loop van de tijd veranderd in verbazing. Verbazing heeft een hogere frequentie dan ongeloof. Dus daar ben ik wel blij mee.

En ik weet nu, dat als zoveel mensen om me heen in een massa hypnose zitten, dan luisteren ze toch niet. Maurice de Hond heeft een goed gesprek met professor klinische psychologie Matthias DeSmet. Dit gesprek laat me zien dat het hopeloos is om mensen te willen overtuigen.

Bob de Wit is hoogleraar Strategisch Leiderschap en onderzoekt de toekomst (aan de hand van het verleden) en laat als strateeg zien hoe wij op aarde een transitie meemaken naar een andere maatschappijvorm. Mijn denken wordt enorm geprikkeld om hier eens goed bij stil te staan. Vooral het open einde van het filmpje vind ik echt geweldig. Het open toekomstbeeld dat het zowel de ene kant op kan gaan als de andere kant. 

WAT TRIGGERT MIJ PERSOONLIJK?
Ik kijk en bezin, en in mij ontstaan er alarmbellen. Ik wil het met iedereen delen.
Ja, veel mensen praten, een buurvrouw, een familielid, een onbekende in de winkel.
En zij praten, en ik zeg niets.
Ik wil het delen op facebook, maar ook daar ben ik stil. Het enige wat ik zou kunnen delen is het verhaal van anderen.
(overigens, ik ben van facebook helemaal af gegaan, en dat is wel zo prettig voor mijn gemoed).

In mij gebeurt er iets fascinerend.

IK MAG NIET PRATEN.
HIER MAG IK NIET OVER PRATEN
DIT MAG IK NIET DELEN

Vond dit wel een passende foto, zo voelde ik me soms echt.
En ik zit ook nog eens in het experiment van de Human Design en het advies voor ‘mijn’ type projector: deel jouw diepere waarheid als iemand er expliciet om vraagt.
En zo goed als niemand vraagt eens: “Kitty, hoe kijk jij naar dit hele gedoe?”
Of soms zeggen ze voor mij: Kitty, jij zult wel geen vaccin nemen”.

En eerlijk is eerlijk, ik kan eigenlijk niets fatsoenlijks zeggen, het werkt allemaal diep in me door.

Ook tijdens mijn onderzoek naar wat voor mij meer waar is, voel ik mij gevangen.
En voel me onmachtig.

Zo, nu weet je een beetje wat ik gezien heb ik het hol.
En hoe ik me voelde. 

IETS OUDS KOMT AAN HET LICHT
Het niet mogen praten als levensthema ken ik. Niet alleen nu maar eigenlijk mijn hele leven.
Het niet mogen praten is al veel vaker in mijn leven voorgekomen. Dit hoort bij een van de grote lessen van de persoon Kitty. Ik heb mijn verhaal in het boek Zinvol rouwen vertelt. En dat was voor mij echt wel totaal uit mijn comfort zone gaan. God zij dank had ik een enorm groot draagvlak van mensen die mij lief zijn. 

In het zoeken naar een andere waarheid zet ik me ook! gevangen. Het reguliere verhaal is een gevangenis en een hopeloze situatie.

Maar alles wat ik ontdekt heb zet mij ook gevangen.
Misschien nog wel veel meer, want nu zie ik het hele plaatje en zie hoe erg het in de wereld is.

Sommige situaties in de derde dimensie zijn echt een hel op aarde. 

En in al die weken blijf ik IN HET STEKEN.
Maar meer nog:
ANDEREN MOETEN VERANDEREN

WAT IK ZIE IS NIET GOED
IK OORDEEL ER OP LOS (natuurlijk alleen in mijn hoofd).

Er woedt een flinke tsunami aan emoties in mij. Als gevolg van het kijken naar de soms gruwelijke verhalen ontstaat er angst, hopeloosheid, geen vertrouwen meer hebben in wie dan ook. Geen vertrouwen meer hebben in de toekomst. Er komt een zware wolk met verdriet langs. Waar gaan we naar toe?

En zo gek, ik kan niet NIET kijken. Als een magneet blijf ik kijken. Er blijft een innerlijke antenne oplettend aanwezig om niets te hoeven missen.
Ik zit vast en ik huil wat af. Het slachtoffer bewustzijn wordt keer op keer wakker gemaakt.

WAT ZEGGEN ANDEREN OVER WAKKER WORDEN?
OMG wat een heftige tijd. Ik blijf in het verhaal. Sommige noemen het wakker worden: dat je gaat zien wat er werkelijk achter de schermen gebeurt. 
Ik zie het toch iets anders, dat wakker worden.

WAKKER WORDEN EN WAT DAT VOOR MIJ BETEKEND

 Ik kan dit verhaal ook nu pas vertellen. Sinds het telefoon gesprek met mijn zielenmaatje Diana Stribos. Die Mij ziet. Zij ziet mijn Ruimer Bewustzijn. 

En ik krijg een hele mooie les te zien:
ER HOEFT ER MAAR EENTJE TE ZIJN
Eentje.

Eén persoon die wakker is.
Eén persoon die mij aan Mij herinnert.
“Je bent in het verhaal Kitty!
En dat ben jij niet!!”

En als ZIJ dat zegt, komen de laatste restjes verdriet los. En ik huil. Maar nu gaat het verdriet richting iets anders. 

“Wat er nu met jou is, is dat je ver verwijderd bent van jeZelf.
Dat is je pijn. Dat is je verwarring.
Je bent met al die verhalen zover verwijderd van jezelf..”
zegt ze met een toon die ik van haar ken.
Als ze zo praat dan vernietigt ze het onechte aan mij.
Als een zwaard dat dwars door de illusie snijdt. 

Ja, het komt binnen. Recht in mijn hart
En ik zucht diep. Van ontspanning.

EN DAARDOOR, SHIFT IK METEEN NAAR IETS ANDERS
Na wekenlang op reis te zijn geweest, ben ik weer THUIS.

Meteen.
Een shift naar een andere dimensie.
Hier is Ruimte. Een Aanwezigheid.
HET kijkt. HET neemt waar.
Deze dimensie is licht, alert en wakker.
Aanwezig
. 

De identificatie van mijn persoonlijkheid Kitty shift/verschuift naar het Ruime Bewustzijn. 


DIT NOEM IK WAKKER WORDEN!

EN IK HERINNER ME WEER:
Deze Shift. Dat Ruime Bewustzijn is een ANDERE DIMENSIE.
DIE ANDERE DIMENSIE IS OOK HIER OP AARDE. 
EEN ANDERE DIMENSIE DIE DOOR STEEDS MEER MENSEN ERVAREN WORDT. DE DIEREN ZIJN ER AL MEE VERBONDEN.
DE BOMEN, DE BERGEN, DE ZEEEN, DIE ZIJN ER ALLEMAAL MEE VERBONDEN. 

EN NU DE MENS(EN) NOG.

En dan vraagt Diana: “wat moet jij over jezelf geloven dat jij deze verhalen naar je toe hebt getrokken?”
Oeps ja, dat heb ik zelf gedaan, het zit ook in mijn creatie.
Ze wijst mij op mijn verantwoordelijkheid.
En ik erken, ja dit is mijn creatie.
Op dat moment weet ik het niet. Snap ik de vraag zelf niet. Maar zo mooi, de vraag is in mij geland en na een paar dagen komt het antwoord. Het antwoord dat voor mij meteen een gevoel geeft van JA, dat is het! Dat is wat ik ten diepste GELOOF. 

…..IK MOET DE HELE WERELD REDDEN…… 

Pffff, ik heb de angel eruit gehaald. En die zat diep. 

Volgens mij, is de reis van ‘IK MOET DE HELE WERELD REDDEN gestopt. 

ER IS EEN NIEUWE REIS BEGONNEN.


Zit ik in de film of kijk ik ernaar?

Voor mij een wereld van verschil. 

info@kittyvromen.nl
0031 (0)475 210463

© 2020 Kitty Vromen 

Website, hosting & WordPress Onderhoud in samenwerking met Sitefly